6 Sty 2017

Dalsze produkty rozpadu

RaC trwa krótko; rzecz charakterystyczna, że z nim odbywają się równocześnie obie przemiany; pierwsza prowadzi do RaC o czasie półtrwania 1,38 minuty i o ciężarze atomowym 210; druga stanowiąca 99,97 minuty, całej przemiany daje RaC7, którego okres półtrwania wynosi zaledwie 1/100 części sekundy. Wynik zaiste zdumiewający: „wiecznotrwały” pierwiastek o długości życia, nie wystarczającej nawet do […]
6 Sty 2017

Szybkość rozpadu

Tylko pojedyncze atomy ulegają rozpadowi: reakcja jest  zw. „jednocząsteczkowa” czyli pierwszego rzędu. W kinetyce chemicznej dla tych reakcji znamy równanie wykładnicze, wyrażające szybkość ich przebiegu. Stała jest wielkością charakterystyczną dla każdego pierwiastku promieniotwórczego — jest współczynnikiem promieniotwórczości. Zamiast niej posługujemy się chętniej t. zw. czasem półtrwania, jest to okres, w którym ilość pierwiastka rozpada się […]
6 Sty 2017

Izotopy ołowiu cz. 2

Narzuca się pytanie: czy te dwa izotopy ołowiowe różnią się między sobą. Otóż najstaranniejsze pomiary wykazały, że są one identyczne zarówno co do swych cech fizycznych, jak i własności chemicznych. A więc: punkty topliwości, ciepło właściwe, współczynnik rozszerzalności, własności elektryczne, a nawet widma mają jednakowe, lak samo się strącają siarkowodorem, kwasem siarkowym, jak ołów zwykły; […]
6 Sty 2017

Izotopy ołowiu cz. 1

Doszliśmy do wniosku, że RaG i ThD są to ołowie. Ale ich ciężary atomowe różnią się zarówno między sobą, jak i od ciężaru atomu ołowiu zwykłego. Czy to błąd w obliczeniach, a zarazem i przekreślenie dotychczasowych wniosków nad rozpadem ciał promieniotwórczych, czy też konieczny i musowy wynik ścisłego rozumowania? W historii promieniotwórczości było to experimentum […]
5 Sty 2017

Izotopia innych pierwiastków cz. 4

W 1921 r. panna J. Curie oznaczała ciężar atomowy chloru w zwykłej soli kuchennej, w sodalicie z Afryki i w apatycie z Norweg;i; otrzymała zawsze jedną i tę samą liczbę 35,46; widocznie chlor uległ zmieszaniu już po swym wytworzeniu się. Podobnież, Baxter i Pearson (1921 r.) dostali dla niklu, pochodzącego czy to ze skorupy ziemskiej, […]
5 Sty 2017

Izotopia innych pierwiastków cz. 3

Nabiera znaczenia dawna hipoteza Prouta, że pierwiastki składają się z wodoru, są jego wielokrotnościami. Czy tak nie możemy dziś jeszcze odpowiedzieć w sposób ścisły? Sprawa izotopów rozstrzygnęła jedną wielką trudność jaka tkwiła w układzie naturalnym pierwiastków. W układzie tym pierwiastki ułożone są według wzrastających ciężarów atomowych; tymczasem znajdujmy trzy wyjątki: argon (c. at. 39,88) stoi […]
5 Sty 2017

Izotopia innych pierwiastków cz. 2

Thomson przyjął istnienie drugiego neonu, metaneonu; zwykły neon, 20,2, winien być mieszaniną obu izotopów 20,0 i 22,0. W 1919 r. Aston, uczeń Thomsona, próbował rozdzielić oba neony; lecz ani przez destylację cząstkową, ani przez dyfuzję nie udało mu się tego dokonać. Niestety śmierć nie pozwoliła Thomsonowi wykorzystać tak doniosłej metody badania. Poprowadził ją dalej Aston […]
5 Sty 2017

Izotopia innych pierwiastków cz. 1

A czy inne pierwiastki nie promieniotwórcze, znane nam od dawna, jak tlen, żelazo, węgiel itd., są również mieszaninami izotopów? W najwyższym stopniu ciekawą metodę badania wykrył w 1911 r. słynny uczony angielski, J. J. Thomson. Skorzystał z promieni kanalikowych. Są to naładowane dodatnio atomy czyli jony gazu, zawartego w rurce Crookesa; mają po 1, 2, […]
5 Sty 2017

Pierwiastki promieniotwórcze i układ naturalny cz. 3

To samo dotyczy i innych plejad: uranowej, plaaktynowej, torowej, aktynowej, radowej, emanacjowej, polonowej i bizmutowej. Rzecz szczególna, iż na szeregi pionowe: pierwszy i siódmy nie przypada żadnego pierwiastka promieniotwórczego. Dlaczego? Nie wiadomo. Prócz wyliczonych pierwiastków jedynie potas i rubid wydzielają promienie — tylko beta, dające się wykryć na drodze fotograficznej i z pomocą elektroskopu. Początkowo […]
5 Sty 2017

Pierwiastki promieniotwórcze i układ naturalny cz. 2

Z RaB w przemianie beta otrzymuje się RaC, który winno się w mysi prawa drugiego umieścić w 5 szeregu pionowym, gdzie jest bizmut; i znów RaC jest to promieniotwórczy izotop bizmutu. RaC z tych samych powodów jest izotopem RaA; Ra uznać należy za czwarty izotop ołowiu; RaF – polon – znajduje się w miejscu 6 […]