Dalsze produkty rozpadu

RaC trwa krótko; rzecz charakterystyczna, że z nim odbywają się równocześnie obie przemiany; pierwsza prowadzi do RaC o czasie półtrwania 1,38 minuty i o ciężarze atomowym 210; druga stanowiąca 99,97 minuty, całej przemiany daje RaC7, którego okres półtrwania wynosi zaledwie 1/100 części sekundy. Wynik zaiste zdumiewający: „wiecznotrwały” pierwiastek o długości życia, nie wystarczającej nawet do jego odczucia; ledwo się o nim pomyśli, już go nie ma.

Polon ma również całkiem swoiste cechy chemiczne, np. pachnie siarkowodorem, nie rozpuszcza się w siarczku amonu; podczas elektrolizy zbiera się na katodzie: z wodorem tworzy lotny polonowodór PoH2, jak tellurowodór. Z własności chemicznych podobny jest do telluru. Sole polonu podobnie do soli teiluru, hydrolizują się w wodzie na zasadowe; to też znajdują się w roztworze jako koloid i nie dyfundują przez przepony.

Księgarnia Wydawnictwa Naukowo Technicznego WNT

Z polonu przez przemianę a powstaje nie promieniotwórczy już pierwiastek RaG, którego ciężar atomowy będzie równy 206. Długo trwało, zanim nie przekonano się ostatecznie, że RaG jest ołowiem, znajdującym się zawsze w każdej rudzie uranowej. Na przeszkodzie stał jedynie fakt, że ciężar atomowy zwykłego ołowiu jest nieco większy; 207,20.

Poznaliśmy szereg rozpadu atomu radowego; kończy się na icaG. Niestety z tych pierwiastków promieniotwórczych tylko Ra i Em są znane w stanie czystym. Reszta występuje w tak małych ilościach, że zważyć ich nawet niepodobna, a radu C nigdy nie poznamy. Zazwyczaj podczas rozdzielania strąca się je z osadami tych pierwiastków, do których się swymi własnościami najbardziej zbliżają.

Księgarnia Wydawnictwa Naukowo Technicznego WNT