Pierwiastki promieniotwórcze cz. 1

Pojęcie pierwiastku występuje w zaraniu dziejów pod wpływem nieprzemożnej siły duchowej, która nas zmusza, by spostrzeganą w przyrodzie różnorodność zjawisk sprowadzić do jednorodności. W czasach przedhistorycznych wobec braku metod doświadczalnych posiłkowano się wyłącznie spekulatywnym rozumowaniem; różnorodność przyrody sprowadzano do pięciu żywiołów czyli elementów, z których świat miał się składać; były to: woda, ziemia, powietrze,  ogień i eter — duch; nadano im charakter bóstw; według ksiąg indyjskich te pięć żywiołów były pięcioma postaciami, pod jakimi Brahma ukazywał się światu.

blog meblowy

Z Indii pogląd ten przedostaje się do Grecji i tu ulega licznym przeobrażeniom. Meraklit, Empedokles, a zwłaszcza Arystoteles (384—322 przed N. Chr.) obejmują budowę wszechświata w jeden system, który, usankcjonowany następnie przez kościół, na długie wieki przygniótł rozwój nauk doświadczalnych. Według Arystotelesa przyroda martwa zawiera jeden jedyny prapierwiastek, którego cztery własności: ciepło, zimno, suchość i wilgotność — dawne żywioły staroindyjskie — zawarte były w ciałach w stosunku rozmaitym, co powodowało ich różnorodność. Przez dodanie lub odjęcie jednej z tych własności można było ciała wzajemnie przemieniać w siebie np. zimny lód przez dodanie ciepła w wodę lub wodę przez dodanie wilgoci w powietrze.

blog meblowy

Pod wpływem poglądów Arystotelesa o możliwości przemiany ciał jednych w drugie stało całe średniowiecze. Alchemicy wierzyli święcie, że z metali nieszlachetnych przez dodanie lub odjęcie jednej z własności da się wytworzyć kruszec szlachetny — złoto. Pracowano na próżno; praca ich jednak nie poszła na marne: wzbogaciła doświadczalny materiał chemiczny.

Comments
  1. 1 miesiąc ago