Rozpad rdzenia; rozkład atomu azotu cz. 1

W zjawiskach promieniotwórczości tylko rdzeń się rozpada; w przemianach a traci on dwa ładunki dodatnie; liczba porządkowa powstałego pierwiastka jest przeto o 2 mniejsza: nowy pierwiastek musi leżeć o dwa szeregi na lewo w układzie naturalnym w przemianie P rdzeń wyrzuca 1 elektron czyli ilość ładunków dodatnich w rdzeniu powiększa się o jedność: nowy pierwiastek powinien zająć miejsce w szeregu o jeden na prawo (Soddy i Fajans), Wydzielanie elektronów zewnętrznych i pobieranie ich — a więc tworzenie się jonów — nie stoi w związku ze zjawiskiem rozpadu atomu: jon bowiem może z powrotem pobrać lub oddać elektron i wrócić do tego samego atomu obojętnego, z którego się wytworzył. Powrót zaś nowo powstałych w skutek rozpadu rdzenia pierwiastków do macierzystych jest niemożliwy; olbrzymia bowiem ilość energii tkwi w rdzeniu. Najwięcej jej posiadają pierwiastki o wysokim ciężarze atomowym, jak uran, tor, rad i inne; ich rdzenie znajdują się w stanie równowagi nietrwałej i rozpadają się samorzutnie z wydzieleniem energii.

sklep z oświetleniem piła

Czy jest rzeczą możliwą sztucznie rozbić rdzeń atomów trwałych? Dokonał tego Rutherford. W 1919 r. ogłosił sensacyjną wieść o rozbiciu atomu azotu z pomocą a-promieni. Gdy puścił pęczek a-promieni (z RaC) do czystego tlenu, świecenie ekraniku z siarczku cynku ustawało już w odległości 7 cm od preparatu. Skoro jednak tlen zastąpił przez azot, świecenie ekranu choć bardzo słabe było widoczne nawet na odległości 30 cm.

sklep z oświetleniem piła