Rozpad rdzenia; rozkład atomu azotu cz. 2

To świecenie nie może być powodowane przez a-cząstki czyli jony helu, które tak daleko dochodzić nie są w stanie, lecz przez cząstki o masie wiele mniejszej. Rutherford z odchylenia w polu elektrycznym i magnetycznym wyliczył masę tych cząstek i znalazł, że są to dodatnio naładowane atomy wodorowe czyli jony wodorowe Ich szybkość okazała się z tych pomiarów 1,6 razy większa niż szybkość cząstek a. Nie mogą one pochodzić z zanieczyszczenia wodorem lub związkami wodorowymi, gdyż nawet czystym wodorze świecenie ekranu ginie już w znacznie mniejszej odległości; jeden przeto jedyny wniosek, możliwy dla wytłomaczenia tego zjawiska, został przez Rutherforda wyprowadzony: w chwili centralnego zderzenia się a cząstki z rdzeniem azotu następuje rozbicie tego rdzenia wskutek olbrzymiej energii ruchu, jaką ma a-cząstka; z rdzenia azotowego wyrzucony zostaje jon wodoru; a że ma mniejszą masę od a-cząstki, przeto szybkość jego jest znacznie większa, co powoduje świecenie ekranu na dalszej, niż zazwyczaj, odległości.

Przeprowadzki w Żorach

Nie można niestety wykryć chemicznie powstałego wodoru, gdyż ilość jego jest zbyt mała; według obliczeń, ze 100000 cząstek a, wpuszczonych do azotu, powstaje tylko jeden jon wodorowy. By otrzymać 1 milimetr sześcienny wodoru, należałoby bombardować azot przez 2 klg. Radu w ciągu 1 roku. Mimo to fakt sam nie ulega najmniejsze wątpliwości.

Wyłania się stąd wniosek, że i rdzeń ma swą budowę. Jaką? Na razie odpowiedzi dać nie można; trzeba czekać póki doświadczenia nie odkryją nam i tej tajemnicy.

Przeprowadzki w Żorach