Widma rentgenowskie

Są one o wiele prostsze od zwykłych widm widzialnych. Sposób ich otrzymywania jest następujący. Antykatoda w gruszce Roentgena zrobiona jest z metalu, którego widmo chcemy zbadać; pod wpływem promieni katodowych wydziela ona szereg specyficznych krótkich promieni rentgenowskich, które puszczamy najpierw przez otwory w diafragmach ołowianych a następnie na kryształ soli kuchennej, poruszający się automatycznie na osi pionowej. Siatka przestrzenna soli rozszczepia pęczek promieni rentgenowskich na pojedyncze o tej samej długości fali. Otrzymujemy widmo, które fotografujemy na płycie. Znając kąt między kierunkiem pęczka wpadającego, a odbitego, możemy łatwo obliczyć długość fali, odpowiadającej danemu prążkowi widma.

budowa ciała ludzkiego

Pomiary widm licznych metali wykonane były zwłaszcza przez dwóch badaczy angielskich Bragga i Moseleya. Przez porównanie wyników spostrzeżono przede wszystkim prawidłowość w ułożeniu prążków względem siebie; rozdzielano je na serie, które oznaczono literami.

Ten wpływ liczb porządkowych czyli prostych numeracyj pierwiastków byłby niezrozumiały, gdyby nie przyszły z pomocą prawie jednocześnie wykonane doświadczenia Rutherforda nad przenikaniem ciał przez a promienie. Obie te różne drogi uzupełniły się: liczba porządkowa Moseleya oznacza przeto ilość ładunków dodatnich w rdzeniu wzgl. ilość krążących naokoło niego elektronów. Należy tu podkreślić, że, gdy do równania Moseleya wprowadzi się ciężary atomowe zamiast liczb porządkowych, prawidłowości znikną; otrzymamy wyniki niezgodne z doświadczalnymi.

budowa ciała ludzkiego